Metamorfose

 

Reizen binnen een onvergetelijke reis
die het leven op dit moment is.
Waarvan ik weet
dat ik elke minuut,
elke ervaring, herinnering
in een volgende fase mis.
Met weemoed terugdenken
aan willekeurige belevenissen
per dag beslissen
welke koers te volgen.
Meebewegen met verschillende stromen,
de massa drijft me dieper
in een web van onvergetelijke dromen.

De weemoed van de reiziger
is een ander soort nostalgie.
Begrijpelijk voor hen
die hetzelfde proces doorlopen,
daardoor transformeren 
een nieuwe weg ligt open.
Toch kriebelt er meer,
wat valt er te ontdekken?
Zijn er plekken
die in stilte mijn naam schreeuwen?
‘Kom naar me toe!
Hier liggen kansen die je moet grijpen.
Hier zijn mensen die jouw taal
niet volledig begrijpen,
maar die jou als persoon
volledig omarmen.
Die een nieuw deel 
van een koud geworden hart
willen verwarmen’.

Het is een metamorfose,
een ontwikkeling
van seizoenen met de tijd.
Een trein
die door het landschap
van mijn leven rijdt.

 

 

Eva van Keulen, dorpsdichter Nunspeet

 

Geschreven voor de Poëzieweek 2026 met als thema ‘Metamorfose’