Hoe we dichter tot elkaar komen

 

Hoe we dichter tot elkaar komen
Vandaag dezelfde bloem dragen
die in al haar schoonheid
symbool staat voor leven.
Voor medeleven
aan mensen bij wie de geur
van een Indische Jasmijn
hen meeneemt naar gevangenschap,
ontheemding, dwangarbeid.
Weggestopt als een onbesproken feit.

Hoe we dichter tot elkaar komen.
Vandaag dezelfde bloem dragen
voor wie op 5 mei
vrijheid nog niet in zicht was.
Het hoofdstuk nog een aantal
vergeten bladzijden had.
Het verdriet zich opstapelt,
met de jaren niet minder wordt.
Verschuilt zich in een brede glimlach,
niet wordt gezien in een snelle oogopslag.

Hoe we dichter tot elkaar komen.
Vandaag dezelfde bloem dragen
uit respect, met betrokkenheid.
Proberen die verhalen
aan het licht te brengen.
Verhalen van mensen voor wie de geur
van een Indische jasmijn
staat voor een verleden
dat ook door onze aderen blijft stromen.
We daarom dichter
tot elkaar moeten komen.

 

Eva van Keulen, dorpsdichter Nunspeet

 

Geschreven voor de nationale herdenking Nederlands-Indie op 15 augustus. De titel van het gedicht is ‘Hoe we dichter tot elkaar komen’.
De bloem die vermeld wordt in het gedicht (de Indische Jasmijn, ook wel de Melati in het Indisch) is het nationale symbool voor deze herdenking en staat voor medeleven, respect en betrokkenheid richting de slachtoffers.Â